Interview met reisfan Sofie

Reisfan Sofie reist sinds haar jeugd en heeft inmiddels een groot deel van de wereld gezien. Eerst reisde ze met haar ouders naar plekken als Egypte en New York, maar vanaf haar achtiende is Sofie er zelf opuit getrokken. Helemaal geïnfecteerd met het reisvirus heeft Sofie altijd nieuwe reisplannen op haar agenda staan en staat ze open om alsmaar nieuwe oplekken te ontdekken. Naast enthousiaste reiziger schrijft Sofie ook regelmatig op haar eigen reisblog Wonderful Wanderings. Geïnteresseerd in haar reiservaringen en haar nieuwe plannen, hebben we Sofie een aantal vragen gesteld.

10 vragen aan reisfan en blogger Sofie

Wie ben je en waar kom je vandaan?

Ik heet dus Sofie en ik kom uit België, waar ik nog steeds woon. Met men ouders woonde ik jarenlang in een klein dorpje tussen Brussel en Leuven, maar na men studies ben ik met men vriend in de studentenstad Leuven gaan wonen.

Wanneer ben je gestart met reizen?

Ik heb het geluk gehad dat mijn ouders ook erg van reizen houden en me al van kleins af aan overal mee naartoe sleepten. Eerst bleef dat beperkt tot all-in vakanties, maar later trokken ze met men broertje en mij naar plaatsen als Egypte en New York. Zelf mocht ik niet alleen reizen voor ik 18 jaar oud was en toen die gezegende leeftijd zich aandiende, boekte ik meteen een citytrip naar Barcelona. Het was daar dat ik verliefd werd op het ontdekken van nieuwe plekken.

Wat was je laatste en wat is je volgende bestemming?

Einde juni bracht ik tien dagen door in Zuid-Frankrijk, meerbepaald in Leucate. Dat is een klein dorpje in de Languedoc-Roussillon regio dat bekend staat om zijn goede windsurfcondities. Mijn volgende reis is gepland voor eind deze maand. Dan trek ik voor vijf goed gevulde dagen naar Egypte.

[one_half]Sofie in LA[/one_half][one_half_last]Sofie op reis[/one_half_last]

Op welke manier en met wie reis je het liefst?

Ik ben een enorme planner, dus wanneer ik zelfstandig reis stel ik steeds een heel programma op. Toch betekent dat niet dat ik dat programma puntje voor puntje volg. Het dient meer als een houvast voor wanneer ik even niet goed weet waar naartoe of wat te doen. Ik ben geen echte budgetreiziger in die zin dat ik niet de slaapzalen van hostels verblijf, maar liever op een privé-kamer of een appartementje, maar ik let wel goed op waaraan ik men geld uitgeef en ga steeds op zoek naar de goedkoopste opties. Verblijf en transport vastleggen wordt bij mij dan ook vaak vooraf gegaan door uren van opzoeken en vergelijken. Het liefst reis ik met een erg goede vriendin die heel spontaan is en waarvan ik weet dat, als wij samen reizen, er altijd wel iets te beleven valt; of met mijn vriend. Hoewel hij toch een tamelijk andere reiziger is dan ik, is het gewoon altijd fijn hem erbij te hebben. Hij is men steun en toeverlaat en we kunnen op reis soms ook gewoon even pauze nemen van elkaar zonder dat de andere dat vervelend vind. Dat vind ik belangrijk. Echt solo heb ik nog niet gereisd. Wel naar mensen toe, of naar conferenties of op persreizen, maar echt puur op men eentje? Neen, dat niet. Het zegt me momenteel ook niet zoveel. Tegen wie moet ik dan uitroepen: “Kijk, hoe mooi!”?

Wat is je mooiste reismoment tot nu toe?

Goh, ik heb er zoveel, maar een erg mooi moment beleefde ik nog dit jaar toen ik samen met men vriend op persreis trok naar Québec. Hij is een heel goede snowboarder en daarom werkten we samen aan een campagne voor twee skiresorts daar. Ik had nog nooit geskied of gesnowboard omdat ik een panische angst heb van hoogtes en niet in die liftjes wilde, maar deze kans kon ik niet laten liggen en ik vond dat ik men angst maar eens in de ogen moest kijken. Die reis leerde ik niet alleen skiën, ik daalde zelfs zonder leerkracht meermaals de piste af (oké, de gemakkelijkste, maar dan nog) en weet je wat nog beter was? Ik deelde eindelijk mijn vriend’s passie met hem. Die reis heeft ons echt dichter bij elkaar gebracht.

Wat was je grootste teleurstelling qua reizen?

Zonder twijfel Lissabon. Ik weet dat heel veel mensen dat raar gaan vinden, maar ik had zo’n hoge verwachtingen voor die stad en ze heeft me echt teleur gesteld. Ik kan er niet echt een rationele uitleg voor geven, behalve dan dat ik de toeristische buurt en het gedoogbeleid voor drugsverkopers op straat er echt vreselijk vond. Soms gaat het ook gewoon om een gevoel, snap je? Lissabon deed me niets. Gelukkig was ik daar met Siemen, mijn vriend, en dacht hij er net hetzelfde over. Van de drie dagen die we in Lissabon verbleven zijn we er eentje naar Cascais getrokken en eentje naar Belèm, dat technisch gezien nog binnen Lissabon ligt, maar toch als een andere stad aanvoelt.

Welk land staat het hoogst op je wenslijst?

Ijsland, raar genoeg. Ik zeg “raar genoeg” omdat ik vroeger nooit een koude bestemming genoemd zou hebben, maar ik heb de laatste tijd zoveel adembenemende foto’s van deze plek gezien dat ik er echt eens naartoe wil. Ik neig ook steeds meer naar “natuurbestemmingen” dan naar grote steden. Misschien omdat ik wat ouder aan het worden ben en die drukte niet meer zo goed verdraag?

Waarom ben je begonnen met je reisblog?

Ik heb altijd heel erg graag geschreven en in de periode dat ik men blog oprichtte, werkte ik als redactiemedewerker bij het persagentschap Belga. Dat was best een boeiende job, maar ik wilde iets van mezelf. Hoewel ik al lang op zelfstandige basis (zowel letterlijk als zakelijk gezien) wilde schrijven, duurde het even vooraleer ik wist waarover. Tijdens een dagje Düsseldorf zag ik het licht: reizen, natuurlijk! Ik had altijd met veel passie over mijn reizen verteld aan iedereen die het maar wilde horen, dus het was haast vanzelfsprekend dat ik een reisblog zou starten. Wonderful Wanderings is het resultaat van de combinatie van twee passies: reizen en schrijven.

Sofie in Quebec

Hoe combineer jij reizen en werken?

Met veel gepuzzel! Ik heb het geluk dat ik best wel wat vrije dagen heb – 31 in totaal – en dus al heel wat reizen kan maken zonder dat ik daarvoor om een speciale regeling moet vragen op de uitgeverij waar ik werk. Toch heb ik de voorbije jaren ook steeds een aantal dagen onbetaald verlof genomen om nog een extra reisje mee te pikken. Het is wel zo dat ik steeds vaker neen moet zeggen tegen aanbiedingen omdat ik in een bepaalde periode geen vrij kan krijgen of al men dagen al opgebruikt heb. Dat is dan natuurlijk wel wat balen en het maakt ook dat ik me steeds erg goed moet afvragen of een bepaalde reis het wel waard is vrij voor te nemen.

Verander je als persoon door te reizen?

Absoluut, daar ben ik van overtuigd. Maar ik denk ook dat je het moet toelaten. Ik heb absoluut niets tegen mensen die ieder jaar naar hetzelfde hotel gaan en dezelfde uitstappen doen naar de markt, het strand en de winkelstraat, maar het effect dat die reizen op hen hebben is volgens mij minimaal. Het is pas wanneer je echt open staat voor nieuwe ervaringen en ontmoetingen met anderen – en die ervaringen en ontmoetingen ook gaat opzoeken – dat reizen je volgens mij echt kan vormen. Ik weet dat ik er zelfstandiger, mondiger en zelfzekerder door ben geworden. Ik ben nog steeds vaak een schrikkepiet, maar reizen heeft me geleerd dat de beloning wanneer je iets durft vaak veel groter is dan de angst die je even moet doorstaan.

Ben je net als Sofie ook een fervent reiziger, of ben je werkzaam in de reiswereld en wil je ook een interview met ons doen? Neem dan contact met ons op via het contactformulier op deze site. Ga voor meer informatie over Sofie en haar reizen naar haar website Wonderful Wanderings.


© Traveljunks 2021 | Alle rechten voorbehouden