Freelance journalist Paul van Hooff nam op zijn eenenveertigste een drastisch besluit en begon aan een reis waar de meeste van ons alleen maar van dromen. Wat begon in het hoge noorden van Alaska, eindigde in de meest zuidelijk gelegen plaats op aarde; Ushuaia. Het avontuur duurde uiteindelijk 3 jaar, telde veel hoogtepunten, maar kende ook veel tegenslagen. De vele ontmoetingen, de magnifieke landschappen en de meest verrassende landen beschreef Paul in zijn prachtige boek “Man in het Zadel”, wat we kort geleden hier bespraken. Geïnteresseerd in zijn beweegredenen en passie voor reizen op zijn geliefde motor “Guus”, hebben we Paul een aantal vragen gesteld.

11 vragen aan avonturier Paul van Hooff

Wie ben je en wat deed je voor je op reis ging?

Ik ben Paul van Hooff (1964, Kaduna, Nigeria). Na de School voor de journalistiek, eind jaren tachtig, ging ik aan de slag als freelance journalist (schrijvend). Heb voor een keur aan bladen geschreven, variërend van Nieuwe Revu tot vakbladen als Alert. Later heb ik me gespecialiseerd in de motorjournalistiek en de mediajournalistiek. Dat heb ik tot aan mijn reis gedaan.

Ben je voor deze trip al meer naar verre oorden gereisd (en deed je dat ook op de motor)?

Ik heb in de jaren tachtig veel in Midden-Amerika rondgereisd. Vooral in Mexico, waar ik een vriendin had (Nancy). Ben daar iets van 16 keer geweest. Ook nog een keer in Azië, Thailand, Birma. Motorreizen hield ik vooral in Europa, dat ik als mijn broekzak ken.

Op welk moment besloot je echt aan dit avontuur te beginnen?

Ik was als freelancer vrij, had een mooi leven, veel opdrachten, maar ik vroeg mezelf af of ik na 12 jaar tikken het over tien jaar nog interessant zou vinden. Niet dus, toen besloot ik een lang gekoesterde wens, droom uit te laten komen. Lang reizen op de motorfiets.

Wat dreef je om de reis op een Moto Guzzi uit 1975 te maken?

De Moto Guzzi V7 uit ’75 was in Amsterdam altijd mijn ‘bij-fiets’, naast de Ducati’s die ik had. Ik realiseerde me dat het avontuur groter moest zijn met zo’n oude fiets. Bovendien is zo’n Guzzi makkelijk te repareren. Er hangen weinig toeters en bellen aan. De bedrading bestaat uit een paar draadjes. Alles makkelijk te fixen.

Hoe heb je vooraf je budget en duur van de reis bepaald?

Wilde een jaartje reizen, en nam 12000 euro mee. Toen dat opging ben ik voor bladen gaan schrijven. Motorbladen, maar ook reportages voor Revu, Humo, Rails, AD, Onze Wereld (nu One World) enz. Ook doneerden mensen geld via paypal, omdat ze het blijkbaar leuk vonden wat ik deed. Ik wilde een jaar reizen om ‘uit te waaien’, te ‘ontstressen’. Daarna zou ik wel weer zien. Het zijn uiteindelijk drie jaar geworden omdat reizen behoorlijk verslavend is. Vooral de vrijheid. Had makkelijk nog tien jaar door kunnen reizen.

Guus Baja

Paul’s motor “Guus” op het strand van Baja California

Als er één land is wat je zwaar is tegen gevallen, welk land is dat?

Geen één land viel echt tegen, al schrok ik van het geweld in Guatemala. De Mara’s (bendes) hielden dat land volkomen in hun greep, en nog steeds.

Is er een land wat op een positieve manier compleet anders was dan je had verwacht?

Leukste en meest verrassende land is Colombia. Daar wonen de liefste en meest gastvrije mensen die ik in mijn leven ben tegengekomen. Om over de vrouwen maar te zwijgen.

Welke ontmoeting tijdens je reis springt er voor jou het meeste bovenuit?

Ik heb een boek geschreven over de vele mooie en bizarre ontmoetingen met mensen. Scully, een Canadees, is daar een sprekend voorbeeld van. Scully is een Canadese bevrijder. Drie dagen heb ik met hem opgetrokken. Hij vertelde alles over zijn tijd als soldaat in Europa, knokkend tegen de Duitsers. Het was een eer om die man te ontmoeten in zijn geboortedorp.

Mocht je de reis overdoen, zou je met de kennis die je nu hebt de reis anders maken?

Ik heb geen enkele spijt van de dingen die ik heb gedaan tijdens mijn reis. Het was een constante verslavende ‘flow’. Wel spijt over enkele mooie, en lieve vrouwen die ik heb ontmoet en nooit meer zal terugzien. Als ik de reis over mocht doen zoals ik hem heb beleefd, zou ik het op precies dezelfde manier doen.

BA

Paul op de route in Zuid-Amerika

Heeft de reis jou als de persoon die je was/bent veranderd?

Ik ben zeker veranderd. Ik ben nergens bang meer voor. Ik heb alle angsten, die wij als verwende Europeanen hebben, van me af geschud. Ik ben een vrij man.

Heb je alweer plannen voor een nieuwe reis?

Ik wil heel graag naar Japan met de Guzzi. Over land, via de ‘Stan’-republieken, Mongolië, Siberië. Het gedeelte door Europa zou ik graag willen afleggen met mijn tweeling, Santiago & Sebastian. Eén in het zijspan en eentje achterop. Liefst laat ik ze helemaal meereizen, maar min veertig in Siberië lijkt me voor mijn Mannetjes (dan zeven jaar oud) iets te koud. Het plan is om ergens in 2015 of begin 2016 te vertrekken.

Info over “Man in het zadel” en Paul’s website:

Uitgeverij: Brandt Amsterdam
ISBN: 978-94-92037-06-0
Paul’s website: Guzzigalore.nl

Ga hier naar de crowd-fund-pagina voor Paul’s nieuwe avontuur ‘Van Hier Tot Tokio’!

Winactie = gesloten

Traveljunks mag van Uitgeverij Brandt een exemplaar van “Man in het zadel” weggeven. Wil jij kans maken op dit prachtige boek, like ons dan op Facebook en schrijf als reactie in dit Facebookbericht waarom je Paul’s boek graag zou willen lezen. De actie liep t/m 19 december 2014!

Winnaars van het boek zijn Monique en Marc van Momamundi.nl