Reisblogger Jolande reist het liefst naar onontdekte en tropische paradijsjes. Jolande backpackte in Zuidoost-Azië en Latijns-Amerika, deed 3 maanden vrijwilligerswerk in Oeganda en heeft als volgende bestemming Mexico op de planning. Jolande deelt al haar reisverhalen op haar website Mijn Reisparadijs. Geïnteresseerd in haar reiservaringen en werk als vrijwilliger, hebben we Jolande een aantal vragen gesteld.

12 vragen aan Jolande van Mijn Reisparadijs

Wie ben je en waar kom je vandaan?
Hi! Ik ben Jolande, 23 jaar, en woon momenteel in Utrecht. Aan het eind van het jaar ben ik afgestudeerd en dan hoop ik dit knusse stadje te kunnen inruilen voor een mooi strand, of berggebied… Iets met zon en avontuur.

beach

Waar ging je eerste individuele reis naartoe?
Oeganda! Ja, echt. Ik was in aanraking gekomen met Oegandese traditionele dans en was er helemaal door gefascineerd geraakt. De manier van bewegen, de muziek en met name ook de verhalen. Elke dans had zijn eigen verhaal. Zo was er een dans om de oogst te vieren, maar ook om de doden te eren. Zo iets anders dan wat ik eerder had gezien of gehoord… Ik stopte per direct met mijn toenmalige studie, heb keihard gewerkt en ben op het vliegtuig gestapt! Ik wilde graag de cultuur leren kennen en dacht dat ik dat op een fancy safari trip niet zou gaan ontdekken. Vandaar dat ik 3 maanden vrijwilligerswerk ben gaan doen in Oeganda. Stikzenuwachtig vertrok ik en angstige vragen spookten door mijn hoofd. Heb ik wel de goede keuze gemaakt om naar Oeganda te gaan? Of wacht: kom ik wel levend terug?! Hoe kon ik zo dom zijn om te denken dat het veilig was om voor mij naar Oeganda te gaan? Doordat ik vrijwilligerswerk ging doen, had ik de luxe dat ik door een Nederlandse regiocoördinator werd opgehaald van het vliegveld, die meteen al mijn zenuwen kon wegnemen. Keihard moest hij lachen toen hij hoorde dat ik helemaal niet kwam om de wereld te redden, maar om te leren dansen. In mijn tijd daar heb ik zoveel geleerd over de cultuur in Oeganda. Het staat behoorlijk ver van onze Westerse mindset waardoor ik elke dag weer hardop moest lachen. Wáárom gaat dat zo hier? Waarom heb ik een buskaartje gekocht en moet ik mijn plek delen met twee andere Oegandezen, baby’s, kippen en graanvoer? Na een maand kwam ik er helaas ook achter dat niet alles maar mooi en leuk was. Ik kwam in aanraking met straatkinderen en besloot om daar wat mee te gaan doen. Zo werd ik van een fluitend dansertje toch ineens een gemotiveerde vrijwilliger. Ik moest en zou deze kinderen helpen en tot de dag van vandaag zie ik die lachende gezichtjes nog steeds elke dag voor me. Ooit ga ik terug om te kijken waar de jongens terecht zijn gekomen!

Als wat voor “type” reiziger zie jij jezelf?
Absoluut als een backpacker. Zo goedkoop mogelijk met mijn rugzakje achterop stap ik van de ene bus in de ander en ga ik op zoek naar het goedkoopste hostel. Wel probeer ik op mijn reizen altijd veel contact te hebben met de lokale bevolking. Natuurlijk valt praten met je barman uit het hostel hier ook onder, maar ik probeer altijd wel een stapje verder te gaan. Door vrijwilligerswerk te gaan doen of via via ergens te kunnen logeren. Als ik reis ga ik eigenlijk altijd naar ontwikkelingslanden toe. Deels vanwege mijn eigen budget, maar ook deels omdat de manier van leven mij hier vaak heel erg aanspreekt. Iedereen leeft nog zo lekker op straat. Superleuk om te zien hoe levendig landen als Malawi, Cambodja en Panama zijn… Als ik dan weer thuis kom en op de fiets stap, realiseer ik mij hoeveel wij binnen zitten en kan ik mij soms zo alleen voelen.

Wat betekent reizen voor jou persoonlijk?
De wereld ontdekken en begrijpen. Zelf leren en een mening vormen over verschillende landen. De plekken die ik bezoek zijn vaak landen die in het nieuws zo stereotype worden weergeven. Die stereotypes komen natuurlijk ergens vandaan en zijn ook deels waar. Oeganda is ook arm. In Cambodja lachen ze ook. In Nicaragua kan het ook gevaarlijk zijn. Maar een land is zoveel meer dan dat. In mijn reizen ga ik op zoek naar die andere kanten. De kanten die je niet zo vaak ziet langskomen op de televisie. En daarnaast: vrij zijn. Als ik reis voel ik mij zo ‘alive’, zo levend. Zo vrij. Alles kan. Alles mag. Geen to-do lijstjes die door mijn hoofd spoken. Niet uren binnen achter mijn laptop werken. Buiten zijn. Ademen. Genieten van de prachtige natuur en de mensen die deze aarde kent. Elke avond de zon zien ondergaan en ’s ochtends genieten van het feit dat hij weer heeft besloten om op te komen.

Costa Rica

Waarom ben je met ‘Mijn Reisparadijs’ begonnen?
Goeie vraag… Ik ben gek op schrijven. Altijd al geweest. Zo had ik voor mijn eerste reis naar Oeganda een dagboekje meegenomen om alles op te schrijven. Daarnaast hield ik online ook nog een blog bij voor vrienden en familie. Ik kreeg daar zoveel positieve reacties op! Ook van mensen die wat verder van mij afstonden. Ze vonden het bijzonder om inzichten te krijgen in hoe het alledaagse leven daar in Oeganda was. Dit was denk ik het moment dat het zaadje geplant werd ooit echt een website te starten. Met Mijn Reisparadijs wil ik mensen meenemen in mijn persoonlijke avonturen. Ik geef ook wel tips over bezienswaardigheden, maar de focus ligt op het persoonlijke verhaal. Als mensen echt een reis gaan plannen zijn er al zoveel websites en boeken die veel vollediger zijn. Maar wáárom wil je naar een specifiek land? Je hebt iets gezien, of gehoord. Je hebt iets gelezen. Iets heeft je getriggerd om specifiek dat land te bezoeken. Ik wil mensen graag inspireren om die trigger te volgen en te gaan. Niet met een reisorganisatie, helemaal veilig, maar gewoon zelf. En dan het liefst ook nog naar een zo’n gek mogelijk land. Ik heb het gevoel dat een meerderheid denkt dat de wereld gevaarlijk is. Met Mijn Reisparadijs wil ik laten zien dat je echt niet in elk land in je bikini over straat moet huppelen, maar dat ook echt niet elk land te gevaarlijk is om te bereizen. Juist een land als Oeganda en Nicaragua hebben echt mijn hart gestolen. Google je dit echter dan wil je er nog niet dood gevonden worden. Dat beeld wil ik veranderen met mijn website.

Reis je anders sinds je bent gestart met bloggen?
Deze zomer reisde ik door Panama, Costa Rica en Nicaragua en was ik net gestart met mijn website. Vooral met het maken van foto’s had ik aan het begin van de reis moeite om mijn blog te vergeten. Had ik wel een goede foto die bij dit of dat artikel past? Kan ik niet voor de zekerheid dit ook maar fotograferen, want misschien schrijf ik er nog wat over…? Ik heb maar meteen besloten dat ik hier juist niet te veel mee bezig wil zijn. Reizen om alleen maar materiaal te maken noem ik geen reizen meer. Dan verliest het reizen de vrijheid die het in eerste instantie heeft voor mij. Als ik de hele dag door een camera heb lopen koekeloeren in plaats van de omgeving echt in mij op te nemen, ben ik bang dat de verhalen een stuk minder inspirerend worden. Er moet juist spontaan iets gebeuren op reis waardoor je zo geïnspireerd wordt dat je er wel over moet schrijven!

Welke bestemming heb je het laatst bezocht?
Nicaragua. Zo anders dan buurland Costa Rica! Toen ik de grens overstak moest ik echt weer even wennen aan dat het allemaal wat minder ontwikkeld is en volgepropt te zitten in een bus. Maar het eten op de lokale markten maakt het dan weer helemaal goed. Heerlijk hoe je een bord vol kan gooien en dan maar een paar euro hoeft af te rekenen. En dan de natuur. Wow! Ik had nog nooit een vulkaan gezien, maar werd er in Midden Amerika helemaal mee dood gegooid. Als klapper op de vuurpijl heb ik zelfs lava gezien. Zo indrukwekkend was het om te realiseren dat je naar de kern van de aarde kijkt. Van te voren had ik echt helemaal geen beeld van Midden Amerika en nu ik er eenmaal drie landen heb bezocht, realiseer ik mij hoe divers het hier is! Op mijn website bespreek ik onder andere de verschillen tussen Panama, Costa Rica en Nicaragua (http://mijnreisparadijs.nl/panama-costa-rica-of-nicaragua/). Misschien leuk als je zelf een reis naar (één van) deze landen in de planning hebt staan?

Vrijwilliger

Wat was jouw motivatie om vrijwilligerswerk te doen?
Ja, zoals ik zei, die was er dus niet echt. Ik wilde de cultuur leren kennen en dacht dat ik dat op een georganiseerde safari trip niet zou gaan zien. Alleen gaan backpacken door Oeganda vond ik te spannend en toen bleef vrijwilligerswerk over… Ik moet wel zeggen dat mijn houding over vrijwilligerswerk compleet is omgekukeld toen ik er eenmaal aan begon. Ik verwachtte er eigenlijk niet veel van… Maar toen ik eenmaal in contact kwam met straatkinderen realiseerde ik mij pas echt hoe ongelijk de wereld verdeeld is en hoe belangrijk het is dat we ons hier allemaal, stuk voor stuk, voor inzetten. Hoe klein of groot dat gebaar dan ook is. Op Mijn Reisparadijs schrijf ik veel over vrijwilligerswerk, waarom ik denk dat het belangrijk is en hoe we dit dan op een goede manier kunnen doen. Hier vind je de artikelen over vrijwilligerswerk die ik heb geschreven.

Hoe anders leer je een land op die manier kennen?
Ja, heel erg anders! Als je gaat backpacken kom je vaak niet verder dan contacten te leggen met mensen in het hostel of op de markt. Ga je georganiseerd dan kom je niet verder dan je reisleider. Even kort door de bocht hè. Ga je vrijwilligerswerk doen, dan woon je echt voor een langere tijd op een bepaalde plek. Zo leer je dus echt de mensen uit het dorp kennen en kom je ook echt mee in het ritme van hun dagelijkse leven. Dit geeft zoveel meer diepte aan je reis en zoveel meer begrip aan waarom een land is dat die is. Hoeveel leuker is het ook niet om echt in gesprek te gaan met iemand? Te zien hoe zijn leven er uit ziet? In plaats dat je van hoogtepunt naar hoogtepunt trekt en je eigenlijk geen idee hebt wat voor impact dat safari park heeft op de mensen die daar omheen wonen? Ik ben echt gek op natuur, begrijp me niet verkeerd. Maar door vrijwilligerswerk te doen, of op een andere manier voor een langere tijd op één plek te wonen, leer je zoveel meer over de lokale bevolking. Iets wat ik heel erg leuk en interessant vind. Zeker als de cultuur ver af ligt van de onze.

Welk land heeft de meeste indruk op je gemaakt?
Oeganda. Absoluut. Maar dit is ook niet helemaal eerlijk, want het was de eerste keer dat ik buiten Europa op reis ging. Man, wat een indruk maakte dat. En boven dat de natuur echt overweldigend mooi is en alles anders is, heb ik echt een band omgebouwd met de mensen daar. Afscheid nemen van mijn project en met name ook van die kwetsbare straatkinderen heeft mij echt geraakt. Ik terug in het vliegtuig naar mijn comfortabele leventje, zij terug naar overleven op de straat. Klinkt heftig en stom en iets waar je eigenlijk helemaal niet over wilt nadenken. Maar het is wel de realiteit voor zoveel mensen op de wereld. Dát heeft de meeste indruk op mij gemaakt. Dat ik nooit eerder realiseerde dat we van zoveel geluk mogen spreken dat we in zo’n veilig en goed georganiseerd land wonen. Je hoort van veel mensen die gaan reizen dat ze gaan nadenken over zulke dingen. Knal je als eerste land dan een land als Oeganda er in dan ben gegarandeerd van een enorme cultuurschok en een ervaring die je voor de rest van je leven nog meedraagt.

Oeganda

Wat is je volgende reisbestemming?
Mexico!!! Ik vertrek bijna. Zoveel zin in! Afgelopen zomer heb ik in Costa Rica via via een local ontmoet, Marcos. Hij heeft mij toen veel van het land laten zien. Zo leuk was dat om op pad te zijn met een vriend die je naar alle leuke plekjes mee kan nemen en er ook nog eens van alles over kan vertellen… Marcos is verhuisd naar Mexico en was deze zomer tijdelijk in Costa Rica. Nu hij weer terug is in Mexico ga ik bij hem langs ien kan hij mij ook helemaal verliefd laten worden op dat land.

Heb je een reistip die je met ons zou willen delen?
Nestel je af en toe eens wat langer op een plek zodat je echt de natuur kan voelen, de mensen kan ontmoeten en je thuis kan voelen!

Ben je net als Jolande van Mijn Reisparadijs ook een fervent reiziger, reisfotograaf, of ben je werkzaam in de reiswereld en wil je ook een interview met ons doen? Neem dan contact met ons op via het contactformulier op deze site. Ook zo benieuwd naar Jolande’s verhalen en prachtige foto’s? Check dan snel haar website Mijn Reisparadijs.