Jaren geleden boekten we een dagtour in het Mexicaanse Mazatlán. Volgens de receptionist van ons hotel zou het om een tour naar de mooie eilanden voor de kust van de badplaats gaan. Het zou een dagtour zijn, inclusief gids en onbeperkt eten en drinken. Dat de tour een andere was dan we dachten konden we tijdens het boeken niet weten.

Dagtour deceptie: de eilanden van Mazatlán

Tijdens de pick-up in de ochtend leek het nog te worden wat we voor ogen hadden. De prachtige eilanden Isla de Venados en Isla de Pájeros voor de kust van Mazatlán bezoeken. Dé eilanden van Mazatlán. Het busje bracht ons naar de haven, alwaar we bij de rest van de groep werden gevoegd. De gekozen outfits van de resterende gasten deden ons al vermoeden dat het om een ander soort tour moest gaan. Buiten de gangbare strandoutfits zagen we nog enkele dames in jurkjes en schoenen met hakjes. Voor een ecologisch park zou ik me toch echt anders kleden.

Haven

Tietaniék

Als we met een klein bootje naar de tourboot worden gebracht valt het kwartje. De verwachte tour naar de ecologische eilanden is niets anders dan een rondje varen in een ordinaire zuipsloep. Niet dat ik iets tegen het drinken van een fris biertje heb, maar niet als ik me op iets compleet anders heb verheugd. Laat de boot ook nog eens de naam Titanic (uitgesproken als Tietaniék) hebben, dus is een portie gewiekste opmerkingen té gemakkelijk.. Zodra de boot in beweging komt gaat de volumeknop van de muziekinstallatie op 10 en is praten nog alleen maar voor bedreven beoefenaars van liplezen mogelijk. De drank komt tevoorschijn en de remmen zijn na de eerste slokken behoorlijk snel los. Als onze zelfbenoemde showmaster de crowd ook nog eens gaat uitdagen om een dansje op te voeren voor het gezelschap heb ik het langzaam gehad. Die op de meest ordinaire manier een paringsdans kan opvoeren wint. Ik pas voor dit onderdeel, want de rol van zwierige courtisane past mij niet werkelijk..

strand

Kort en krachtig

De volumeknop wordt naar het minimum gedraaid en onze entertainer gaat weer in de rol van gids. We varen een rondje om enkele rotsen die de eilanden moeten voorstellen en wij lijken de enigen te zijn die er aandacht voor hebben. De rest graaft zich ondertussen steeds dieper in de houders met bierflessen en wil het liefst snel naar de palapas-bars op dat ene eiland: Isla de la Piedra. Mocht je denken, waar blijft het educatieve deel, nou, dit was het. Yup, die twee rostsen met 2 zeemeeuwen en enkele aangespoelde plastic bekertjes.. De gasten op de boot hebben tenslotte vrij en willen allemaal van deze vrije dag genieten. Dat serieuze toeristische gedoe ook altijd…

eiland

Amigo Burro

Op Isla de la Piedra gaat de inmiddels lallende meute als de bliksem naar de strandbar. De benevelde bende maakt zichtbaar haast met het confisqueren van de ruimschoots aanwezige tafels en stoelen en stort zich erna behendig op het royale buffet. Het dampende eten wordt met grote lepels opgeschept en het onmisbare bier kan niet snel genoeg komen. Onderweg laten ze hier en daar wat van hun overvolle borden vallen, zodat ze later als een soort van Hans en Grietje de weg terug naar het buffet kunnen vinden. Je kunt dus niet zeggen dat onze drinkebroers niet vindingrijk zijn. Als het lallende clubje nog luidruchtiger begint te worden kiezen wij eieren voor ons geld. We zijn dus maar op verkenning op Isla de la Piedra gegaan en hebben ontdekt dat er best nog wel wat rustige plekjes te vinden zijn. We hebben overigens wel nog een fijne vriendschap gesloten met een loslopende ezel. Nee…, geen bezopen medepassagier, maar een rasechte Mexicaanse burro. En de eilanden van Mazatlán? Tjah..

reizen

Geen eilanden van Mazatlán

De Babylonische spraakverwarring met de receptionist had ons natuurlijk alert moeten maken. Toch boekten we de tour en hoopten we op een beste dag. Dat de dag op een lichte deceptie uitliep waren we natuurlijk zelf schuld. Hadden we maar gewoon mee moeten zuipen en dansen..